ساعت 12ظهر جمعه 31 شهریور1359، صدای انفجار مهیبی در بازار « صیف » خرمشهر همه را متوجه خود كرد. دومین انفجار ، سومین و چهارمین. وحشت و حیرت سر تا پای همه را فرا گرفته بود؛ قدرت تصمیم‌گیری از همه ساقط شده و تنها فرار بود كه می‌توانست جانها را نجات دهد.

     همزمان صدای سراسری جمهوری اسلامی ایران، هجوم بی‌امان لشگریان عراقی به كشور را اعلام كرد.

     فریاد « هل من ناصر ینصرنی » مردم بی‌دفاع خرمشهر در فضای كشور طنین انداز شده بود.

     محمد حسین فهمیده صدای مظلومیت مردم خرمشهر را شنید؛ سعی داشت خود را به خرمشهر برساند. سن كم او اجازه تنها سفر كردن را به وی نمی‌داد. باید مدركی ارایه كند، به ناچار شناسنامه را دستكاری كرد تا وانمود كند سنش بیش از آن است كه دیگران فكر می‌كنند.

     40 روز گذشت. مقاومت با تفنگM1 در مقابل پیشرفته ترین سلاح های جهانی توان همه را گرفته، بچه های خرمشهری به این نتیجه رسیدند كه تنها ایثار و جانبازی می‌تواند با تجاوز بعثی‌ها مقابله كند.

     فهمیده اكنون در جمع بچه‌ها بود. تصمیم آنها را خوب متوجه شده بود و با خود دایم تكرار می‌كرد، باید مقابل تجاوزات دشمن ایستادگی كرد، نباید گذاشت دشمن پای به خاك مقدس این دیار بگذارد.

     آبان ماه سال 59 ، دشمن از طریق بمباران هوایی و آتش پرحجم توپ و خمپاره مطمئن شده بود كه در شهر دیگر هیچ گونه مقاومتی وجود ندارد، به لشگر زرهی خود فرمان حمله به خرمشهر را صادر كرد.

     تانك ها با آرایش خاصی، به دروازه های خرمشهر نزدیك و نزدیك تر می‌شدند. رحمان تنها دیده‌بان، خبر نزدیك شدن تانك ها را لحظه به لحظه به بچه ها اعلام می‌كرد، تصمیم‌گیری خیلی مشكل بود.

     بچه های خرمشهری به این نتیجه رسیدند كه تنها ایثار و جانبازی می‌تواند با تجاوز بعثی‌ها مقابله كند.

     با چی ؟!

     آر. پی. جی. ! خمپاره !

     هیچی وجود نداشت !

     فرار !

     فرار ، هم در شان و غیرت بچه ها نبود.

     دیده‌بان فریاد زد عراقی ها، عراقی ها وارد شهر شدند !

     حسین احساس كرد باید كاری كند. او بارها رشادت لشگریان امام حسین (ع) را هنگامی كه با پدرش به مسجد و روضه می‌رفت، شنیده بود. آرزو داشت روزی فرا رسد تا بتواند ارادت خود را به آقا امام حسین (ع) اظهار كند.

     حسین نارنجك را بر كمر بست و حسین گویان زیر تانك رفت. تانك منهدم شد و حسین نیز به حسینیان پیوست.

     حركت حسین دارای چنان عظمتی بود كه پیر و مراد انقلاب را به تعظیم واداشت. امام (ره) با خضوع خاص خود فرمود: « رهبر ما آن طفل13ساله ای است كه بر خود نارنجك می‌بندد و زیر تانك می‌رود و ... .»

     فهمیده ي 13ساله یكی از صدها نوجوان ایرانی بود با عبور از ده ها مانع قانونی خود را به جبهه رساند و با خون خود پیام مظلومیت ایرانیان را به گوش جهانیان رساند.

     شهید محمد حسین فهمیده نمونه‌ای از نوجوانان این سرزمین مقدس است كه با آگاهی كامل راه خود را انتخاب و برای پیروزی عقیده و نجات میهن از بذل جان خود دریغ نكردند.

     یكی از هم رزمان شهید حسین فهمیده می‌گفت: « سن حسین كم بود و به او اجازه اعزام به خرمشهر داده نمی‌شد. شناسنامه‌اش را دستكاری كرد و مجوز اعزام به خرمشهر را گرفت. »

     رضا رزمخواه افزود: « حسین این نوجوان تازه شكفته، كه مثل هر نوجوان دیگری نیاز به آغوش گرم خانواده داشت، كانون گرم خانواده را رها و به صفوف رزمندگان در خرمشهر پیوست.»

     او می‌افزاید: «شهید حسین فهمیده از نان و خرما و كنسرو آوردن برای بچه‌ها گرفته تا پر كردن خشاب تفنگ M1 ، هر كاری كه از او ساخته بود برای دفاع از شهر انجام می‌داد.»

     یكی از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس می‌گوید: « آن موقع من حسین فهمیده را نمی‌شناختم. او مثل همه بود؛ تنها وجه تمایز او اندام كوچكش بود كه بین سایران نمود داشت و برای من و امثال من جای تعجب بود كه چه نیرویی این نوجوان كم سن و سال را در شهر در میان آتش و دود نگه داشته است.»

     پرویز غلامپور می‌گوید: « چه چیزی باعث شده بود تا نوجوانی كه از تاریكی می‌ترسید، شبها و روزها یكه و تنها در تاریكی و میان آتش و تركش برای حفظ سرزمینش مقاومت كند.»

     حسین نارنجك را بر كمر بست و حسین گویان زیر تانك رفت، تانك منهدم شد و حسین نیز به حسینیان پیوست.

     وی ادامه داد: « این امر را فقط می‌توان در عشق به اهل البیت (ع) جست و جو كرد و باید اقرار نمود كه شهید محمدحسین فهمیده از عاشقانی بود كه نامش در تاریخ ایران و شاید جهان به خاطر عشقش ماندگار شد.»

     یكی از معلمان خرمشهری می‌گوید: «جوانان و نوجوانانی امثال شهید فهمیده، جمهوری اسلامی را بیمه كردند.»

     حمیده موسوی گفت: « حسین فهمیده ها افتخار كشور ما هستند، باید در همه مدارس كشور از این نوجوان تمثیلی ساخته شود تا نوجوانان بدانند كه در طول هشت سال دفاع مقدس هم سن و سالان آن ها چگونه دوشادوش بزرگترها مقاومت كردند تا دشمن را از خاك ایران بیرون راندند.»

     اكنون 28 سال از آن حماسه همیشه جاوید می‌گذرد؛ ولی هنوز قلم و زبان از درك این عظمت عاجز مانده و نمی‌تواند زوایای این حادثه تاریخی را برای جهانیان تبیین كند ... .

منبع: سايت تبيان